konstytucja marcowa co to znaczy

Definicja KONSTYTUCJA MARCOWA w historii Polski: 1921; w pracach nad nią wzorowano się na

Definicja KONSTYTUCJA MARCOWA

Co to znaczy KONSTYTUCJA MARCOWA: ustawa zasadnicza uchwalona w Sejmie Ustawodawczym 17 III 1921; w pracach nad nią wzorowano się na konstytucji francuskiej z 1875; wprowadzała zasady ciągłości państwa polskiego, republikańską formę ustroju politycznego, zwierzchnictwa narodu i zasady demokracji reprezentacyjnej i podziału władz na 3 niezależne organizacje: władza ustawodawcza należała do sejmu i senatu ( parlament II RP), wykonawcza do prezydenta z rządem i wymiar sprawiedliwości; wprowadzała schemat rządów parlamentarno-gabinetowych, przy bardzo szerokich uprawnieniach sejmu i niewielkich kompetencjach prezydenta, który spełniał przede wszystkim funkcje reprezentacyjne; ograniczona władza prezydenta wynikała z obaw ugrupowań centro-prawicowych mających przewarzająca część w sejmie, iż funkcję tę może objąć ich przeciwnik polityczny J. Piłsudski; uznawała i poręczała własność prywatną, szerokie swobody obywatelskie, również mniejszościom narodowym i religijnym, nie mniej jednak stanowiła, iż Kościół rzymskokatolicki zajmuje "naczelne stanowisko pośród równouprawnionych wyznań"; sporo miejsca poświęcała sprawom socjalnym, zapowiadając powszechne ubezpieczenia socjalne; została znowelizowana w VIII 1926 ( nowela sierpniowa), a obowiązywała do wejścia w życie w IV 1935 tak zwany konstytucji kwietniowej.

Czym jest KONSTYTUCJA MARCOWA znaczenie w Słownik definicji K .