zygmunt stary co to znaczy

Definicja ZYGMUNT I STARY w historii Polski: Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Habsburżanki

Definicja ZYGMUNT I STARY

Co to znaczy ZYGMUNT I STARY: (1467-1548) - władca Polski w l. 1506-1548; najmłodszy syn Kazimierza Jagiellończyka i Elżbiety Habsburżanki (Matki Królów); poprzez swego najstarszego brata, króla Czech i Węgier Władysława Jagiellończyka ( polityka dynastyczna Jagiellonów) mianowany najpierw namiestnikiem w księstwie głogowskim i opawskim, a później całego Śląska; po wyborze na króla Polski w 1506 (koronowany w 1507) starał się opierać w swej polityce wewnętrznej na ekipie możnowładców skupionych w radzie królewskiej, a ograniczyć nadmiernie jego zdaniem rozbudowane, szczególnie w okresie panowania Jana Olbrachta przywileje szlacheckie; w takich staraniach, które szlachta postrzegała jako dążenia absolutystyczne, wspierała go druga żona Bona Sforza (pierwszą była Barbara Zapolya); po tak zwany rokoszu lwowskim ( wojna kokosza) opór szlachty zmusił go jednak do rezygnacji zarówno z prób wzmocnienia władzy królewskiej, jak i z elekcji vivente rege; powiodło mu się dzięki zręcznej polityce finansowej i zwiększeniu dochodu z królewszczyzn zrównoważyć skarb królewski (poradą służyli mu tutaj krakowscy mieszczanie Jan i Seweryn Bonerowie) i rozbudować obronę potoczną; w polityce zagranicznej dokończył podporządkowanie resztek Zakonu Krzyżackiego ( wojny polsko-krzyżackie, hołd pruski) i wcielił Mazowsze do Polski; niepowodzeniem skończyły się jego starania o podtrzymanie hegemonii Jagiellonów w Europie Środkowo-Wschodniej z powodu klęski w bitwie pod Mohaczem; zasłużył się szczególnie jako mecenas sztuki; roztoczył opiekę nad artystami w okresie budzącego się polskiego odrodzenia, co zaowocowało rozkwitem sztuki i literatury i nazwą tego okresu jako "złotego wieku" w historii kultury polskiej.

Czym jest ZYGMUNT I STARY znaczenie w Słownik definicji Z .