ballady romanse co to znaczy

Co oznacza Ballady i romanse? Co to jest: cykl poetycki A. Mickiewicza, powst. w l. 1819-21, opubl

Co znaczy Ballady i romanse

Definicja BALLADY I ROMANSE: cykl poetycki A. Mickiewicza, powst. w l. 1819-21, opubl. w Wilnie w 1822 r. Stanowił gł. część I t. Literaturze. Przedmowa O literaturze romantycznej zawierała program nowego pokolenia pisarzy. Mickiewicz twierdził, iż poezja o tyle jest ciekawa, o ile jest narodowa - wiedzieli o tym staroż. Grecy, zapomnieli Rzymianie. Zalecał odwoływanie się do literaturze ludu - w niej najpełniej odbija się specyfika narodu. Za interesującą uznał kulturę średniowiecza z jego "duchem rycerskim", uniesieniami rel. i tajemniczością. Po przedmowie następował dedykacyjny wiersz Pierwiosnek, a po nim romanse i ballady, z których Romantyczność miała charakter programu, a pozostałe były jego realizacją. Romanse to w większości sentymentalne wiersze o nieszczęśliwej miłości. O nowatorstwie cyklu zadecydowały ballady - utwory o różnej wartości artystycznej (od wybitnych Lilii do słabej Rybki), różnorodne nastrojowo (humorystyczna Pani Twardowska, dramatyczne Lilie). Wprowadziły one do lit. pol. nową rzeczywistość, gdzie wzajemnie przenikały się światy realny i fantastyczny, a konkretna przestrzeń uzyskiwała perspektywę metafizyczną. Świat B. i r. pełen jest tajemnic, które przekraczają granice ludzkiego rozumienia. Autonomicznym bytem jest natura, z rzadka odsłaniająca własne sekrety. W miarę nieliczne opisy przyrody zostały tak mocno nacechowane semantycznie, iż stworzyły wzorzec tajemniczej romant. scenerii. Nastrój tworzy również obecna w balladach historia - legendarna, nie podręcznikowa. Szczególną rolę wyznaczył Mickiewicz ludowi - uznał go za autorytet moralny i światopoglądowy (bliski naturze, częściej niż inni odkrywa jej tajemnice), za strażnika historii. Odwoływał się do jego kultury, lecz nie w sposób dosłowny (podtytuły "z pieśni gminnej" mają charakter konwencjonalny). Folklor traktował jako źródło inspiracji artyst. B. i r. są utworem przełomowym w lit. pol.: stworzyły nową rzeczywistość poet., podważyły dotychczasowy sposób poznawania świata, przeciwstawiły klasycyzmowi typ lit. narod., opartej na folklorze, przemówiły innym od dotychczasowego językiem poet. Wzbudziły entuzjazm czytelników, spowodowały falę naśladownictw - ballada stała się sztandarowym gat. młodej lit. Wielokrotnie wznawiane, tłum. między innymi na niem., ros., czes. Rok ich wydania uznano za start romantyzmu pol.wiersz W. Broniewskiego z tomu Drzewo rozpaczające (1945), gdzie dla oddania grozy okupacyjnej autor posługuje się zwrotem z Mickiewiczowskiej ballady. Wymiar okrucieństwa przekracza sposobność rozumowego poznawania przyczyn, pisarz apeluje więc do uczuciowej strony natury, ponieważ można tylko próbować odczuć to, co się dzieje. Tragizm niewinnych ofiar wojny oddają połączone ze sobą dwa motywy wyobrażeniowe: realistyczny obraz brudnej trzynastoletniej Ryfki, której rodzice zginęli, zdanej na łaskę i jałmużnę przypadkowych przechodniów; znak. kolekcja żyd. dziecka z Jezusem przed hitlerowskimi karabinami: "Słuchaj, Jezu, słuchaj, Ryfka, się Juden, / za koronę cierniową, za te włosy rude, / za to, żeście nadzy, za to, żeśmy winni, / obojeście umrzeć powinni". Śmierć dziewczynki odniesiona do cierpienia i śmierci Jezusa nabiera znak. charakteru. Przywołany w zakończeniu, już po egzekucji, wers romantycznej ballady: "Słuchaj, dzieweczko!... Ona nie słucha...", zestawia dwa dramaty, przeżyć jednostki i zbiorowości narażonej w latach wojny w każdej chwili na przypadkową śmierć

Co to jest Ballady i romanse w Słownik definicji B .