Definicja Brandys Marian

Co znaczy Brandys Marian

Definicja: dziennikarz, poeta hist., brat Kazimierza. Studiował prawo i ekonomię na UW. Uczestnik walk w 1939 r., wzięty do niem. oflagów, korespondent wojenny operacji berlińskiej. Po wojnie publicysta między innymi tyg. "Świat", debiutował zbiorem reportaży Spotkania włoskie (1949), z następnych wypraw powstały Wyprawa do Arteku (1953) i Od Kairu do Addis Abeby (1957); dla młodzieży napisał opowieści reportażowe Śladami Stasia i Nel (1961) i Z panem Biegankiem w Abisynii (1962). Czasom kształtowania się świadomości Polaków poświęcił cykl biograficzny: Nieznany książę Poniatowski (1960), Oficer największych nadziei (1964), Kłopoty z panią Walewską (1969). B. stworzył typ reportażu z przeszłości - udokumentowanej narracji, dążącej do odtworzenia okoliczności i uwarunkowań psychol. racji, które kierowały decyzjami bohaterów. Losy pol. oficerów w momencie walk napoleońskich są tematem cyklu Kozietulski i inni (t. 1-2, 1967) i Koniec świata szwoleżerów (t. 1-5, 1972-79). Własne zainteresowania przeszłością ujawnia także w esejach Moje przygody z historią (1981) i Strażnik Królewskiego Grobu (1984). Zaznaczony między innymi nagrodami państwowymi III i I stopnia

Co to jest Marian Brandys w Słownik definicji B .