brzękowski co to znaczy

Co oznacza Brzękowski Jan? Co to jest: pisarz, prozaik, autor rozpraw o literaturze. Pisał po pol

Co znaczy Brzękowski jan

Definicja BRZĘKOWSKI JAN: pisarz, prozaik, autor rozpraw o literaturze. Pisał po pol. i franc. Studiował farmację, romanistykę i polonistykę na UJ. W 1927 r. dostał doktorat z filozofii. W 1924 r. był współorganizatorem dadaistycznego Powszechnego Mityngu w kwestii Sztuki. W tym samym roku nawiązał kontakt z T. Peiperem - wszedł do grona poetów awangardy krakowskiej. W 1928 r. wyjechał na stałe do Francji. Studiował w Sorbonie i szkole dziennikarskiej. W l. 1929-30 współred. dwujęzyczne pismo "L'Art Contemporain - Sztuka Współczesna". Utrzymywał stały kontakt z Polską, między innymi jako pracownik Tow. Zamiany Literackiej i Artystycznej pomiędzy Francją a Polską. Przekazał do Muzeum Sztuki w Łodzi cenny zestaw malarstwa europ. W 1932 r. pracował w Bibliotece Polskiej, później w paryskiej red. Polskiej Agencji Telegraficznej, a od I 1937 r. jako szef biura prasowego w ambasadzie pol. we Francji. W okresie II wojny działał w PCK w Vichy, współprac. z pol. ruchem oporu, a pod koniec wstąpił do franc. partyzantki. Po wojnie przyjął obywatelstwo franc. Debiutancki tomik Tętno (1925) zawierał 14 utworów typowych dla awangardy krakowskiej. Wyrażał chęć uchwycenia tętna epoki (stąd tytuł). Bohaterami lir. wierszy byli kreatorzy nowego, doskonalszego świata i robotnicy - przedstawiciele konkretnych zawodów (na przykład Górnicy, Maszynista Rola Piotr). W tomiku znalazły się także interesujące próby kreowania poet. pejzażu (Turnie, Odjazd). II zestaw wierszy B. Na katodzie (1929) powstał pod wpływem surrealizmu franc. Typową dla awangardy skłonność do tworzenia przemyślanych konstrukcji połączył autor z nadrealistyczną techniką swobodnych skojarzeń, marzeń sennych (prawa newtona). Sygnałami dystansu poety wobec siebie są ironia, żart, absurdalny humor, regularnie stające się źródłem gry jęz. (realność). Następne zbiory wierszy B. to: Zaciśnięte dookoła ust (1936), Razowy epos (1946), Odyseje (1948). Po dłuższej przerwie ukazały się: Przyszłość nieotwarta (1959), Styczeń (1970) i Nowa kosmogonia (1978). Jako prozaik B. podjął eksperymenty typowe dla awangardy krakowskiej: w powieściach Psychoanalityk w podróży (1929) i Bankructwo profesora Muellera (1931) uwydatniał ich konstrukcję, funkcjonowanie różnych konwencji, proponował czytelnikowi alternatywny finał. Dziurek w Elsynorze (1925-27) - młodzieńczy dramat B. - powstał pod wpływem S. I. Witkiewicza. Ważną rolę w rozwoju lit. awangardy odegrały teoretyczne rozprawy poety, Literatura integralna (1933) do dziś budzi zainteresowanie. B. interesowały między innymi takie problemy, jak kategoria czasu (Życie w okresie, 1931) czy sposobność przeniesienia przedmiotów narracji powieściowej do literaturze (próba kompozycji symultanicznej w Odysejach). Istotnym źródłem wiedzy o pol. i franc. awangardzie poet. stały się szkice W Krakowie i Paryżu (1968). Od 1966 r. B. publikował w krajowych wyd. i prasie, między innymi w " literaturze", "Twórczości", "Życiu Literackim"

Co to jest Brzękowski Jan w Słownik definicji B .