brzozowski stanław leopold co to znaczy

Co oznacza Adam Czepiel\. Brzozowski Stanisław Leopold, pseud? Co to jest: filozof, powieściopisarz

Co znaczy Brzozowski stanisław leopold, pseud. Adam czepiel

Definicja BRZOZOWSKI STANISŁAW LEOPOLD, PSEUD. ADAM CZEPIEL: filozof, powieściopisarz, jeden z najwybitniejszych krytyków lit. i publicystów Młodej Polski. W 1869 r. zaczął studia na wydziale przyr. UW. W 1897 r. relegowany z uczelni za udział w antyrosyjskiej demonstracji, później osadzony w Cytadeli Warszawskiej za działalność w nielegalnym Tow. Oświaty Ludowej. W więzieniu zachorował na gruźlicę. Kilkakrotnie mieszkał we Lwowie, gdzie zyskał znaczną pozycję wykładami z lit., filozofii i socjologii. W 1909 r., na podstawie listy agentów wywiezionej do zach. Europy poprzez zbiegłego funkcjonariusza ros. ochrany, został posądzony o współpracę z sekretną policją. B. zaprzeczał, wymusił zwołanie w swojej sprawie sądu złożonego z działaczy stronnictw demokratycznych i lewicowych. Winy nie udowodniono, lecz podejrzenia towarzyszyły pisarzowi do końca życia. W tym samym czasie stworzył własne największe dzieła. Nie mając formalnego wykształcenia, osiągnął niezwykłą w epoce erudycję. Jego intelektualny postęp przebiegał od fascynacji Nietzschem i Przybyszewskim, poprzez wpływy socjalizmu, do modernizmu katol. Znawca prądów filoz., społ. i artyst. Młodej Polski, zjawiska lit. oceniał w ich perspektywie. W jego systemie filoz. najwyższe miejsce zajmuje robota, rozumiana jako sprawdzian twórczych możliwości człowieka, działanie dla dobra społ. B. sztukę uznawał za rodzaj intelektualnego czynu. Opowiadał się za lit. związaną z życiem, niosącą wartości istotne dla wszystkich. Za fundamentalne zadanie krytyki uważał wskazywanie dzieł ważnych dla rozwoju narodu i ludzkości, wyznaczanie im miejsca w dorobku kulturalnym. Nie akceptował sztuki elitarnej ani estetyzującej krytyki. Poglądy B. stały się źródłem sporu z Młodą Polską. Zarzucił jej trwanie przy postawie romant., którą rozumiał jako oderwanie od rzeczywistości, przeniesienie się w świat jałowych snów i marzeń. Cenił ogromnych romantyków, lecz twierdził, iż ich poczucie moralnej odpowiedzialności i autentyczne cierpienie moderniści zmienili w pusty czyn. Rozgłos przyniosły B. artykuły przeciw "Chimerze", głoszącej kult czystej sztuki, i Sienkiewiczowi jako ideologowi konserwatyzmu szlacheckiego (Henryk Sienkiewicz i jego stanowisko w poezji współczesnej). Najsłynniejszym dziełem B. jest Legenda Młodej Polski. Inne to: Współczesna powieść polska (1906), Współczesna krytyka polska (1907), wyd. pośmiertnie Głosy wśród nocy. Studia nad przesileniem romantycznym kultury europejskiej (1912) i Widma moich współczesnych (1914), artykuły druk. w głownych pismach epoki (między innymi manifest My młodzi, 1902), kilkanaście książek popularyzatorskich z historii filozofii i nauk społ. i powieści. Pierwsze powieści (Pod ciężarem Boga, 1901; Wiry 1904-5) były utrzymane w duchu modernistycznym, późniejsze (Płomienie, 1908; Sam wśród swoich, 1911) wyróżniały się na tle beletrystyki młodopolskiej mocnym nacechowaniem intelektualnym, bogactwem informacji socjol. i wnikliwością analizy skomplikowanej psychiki bohaterów, a z powodu odmienną od tradycyjnej strukturą utworów (brak ciągłości akcji, rozbudowanie epizodów, długie fragm. intelektualnego dyskursu). Płomienie to studium systemów rewolucji i "rewolucyjności" jako postawy duchowej. Sam wśród ludzi (I cz. niezrealizowanego zamysłu pt. Dębina) to ukazany na tle przemian po 1830 r. koniec epoki i mentalności, której źródłem była magnateria. B. zdobył dużą grupę zwolenników - stał się ich ideowym przywódcą. Dla wielu jednak jego poglądy i język, jakim pisał (ukształtowany poprzez stylistykę modernistyczną), okazały się za trudne. Pozostał w swej epoce indywidualnością znakomitą, lecz samotną. Interesującym źródłem wiedzy o B. jest wydany pośmiertnie Pamiętnik (1913), uzupełniony fragm. listów

Co to jest Adam Czepiel\. Brzozowski Stanisław Leopold, pseud w Słownik definicji B .