inny świat zapki sowieckie co to znaczy

Co oznacza Zapiski sowieckie\. Inny świat? Co to jest: podręcznik G. Herlinga-Grudzińskiego o ros

Co znaczy Inny świat. Zapiski sowieckie

Definicja INNY ŚWIAT. ZAPISKI SOWIECKIE: podręcznik G. Herlinga-Grudzińskiego o ros. łagrach, jedna z pierwszych na ten temat, wydanych na Zachodzie. Od 1949 r. druk. w odcinkach w londyńskich "Wiadomościach" pt. Martwi za życia. Całość ukazała się w przekł. z angielskiego: ze wstępem B. Russella (1951) i w jęz. pol. (1953). Błyskawicznie zyskała rozgłos światowy: w 1952 r. została wyd. w stanach zjednoczonych ameryki, później przetłumaczona na różne języki. Tożsamy z autorem narrator-bohater w z pozoru beznamiętny sposób (wzór: Dziennik roku zarazy D. Defoe) relacjonuje fakty. O przeżyciach osobistych mówi niewiele. Herling-Grudziński zaczerpnął bodziec do tytułu ze Wspomnień z domu umarłych F. Dostojewskiego. Z tego tekstu pochodzą cytaty poprzedzające poszczególne rozdziały i motto całego utworu ("...otwierał się przed nimi inny świat"). Ustala ono kluczowe kręgi zainteresowań pisarza: piekło obozu i żyjący w nim ludzie. Celem I. ś. nie jest rejestracja szokujących faktów. Autor odsłania systemy mechanizmu, gdzie bezprawie staje się prawem. Jego perfidia bazuje na podtrzymywaniu absurdalnych pozorów praworządności (nonsensowny akt oskarżenia i wymuszone przyznanie się oskarżonego do winy, wyrok, który może zostać przedłużony przy bramie obozu, istniejąca w łagrze spis płac więźniów - bez wypłat, pozory wolności: Dom Spotkań, z którego okien widać prawdziwy obóz, szpital, który nie leczy, biblioteka bez książek i tak dalej). Mechanizm został oparty na prostej zasadzie: zabrać ludziom wszystko, a później dać cokolwiek, aby mieli o co walczyć. Władze dbają o mocne zantagonizowanie więźniów (kryminalni przeciw politycznym, oficjalność donosów, dających szansę przeżycia). Są w utworze apokaliptyczne obrazy głodu, wyniszczającej pracy, okrucieństwa, łamania godności. Autor ustala także cel mechanizmu: max. eksploatacja ludzkich sił, lecz w pierwszej kolejności zmiana osobowości więźnia, uczynienie z niego sprawnego elementu nieludzkiej machiny (niemal Kafkowski fragm. o rozłożeniu na drobne cząstki osobowości człowieka i złożeniu na nowo w inną jakość). Z sporą uwagą poeta śledzi ludzkie reakcje i postawy: od okrucieństwa (gurkowie) po przejawy heroizmu (Kostylew, zakonnice, podejmujący głodówkę Polacy). Widzi przejawy ludzkiej solidarności (przyjaźń z Dimką, relacja Pamfiłowa). Jako jedno z w najwyższym stopniu charakterystycznych zjawisk ukazuje podtrzymujące nadzieję "zaczepianie się o wolność", tzn. przywiązanie więźniów do pozorów wolności - z pełną świadomością, iż są pozorami (prof. literatury dyskutujący o Gonczarowie, wzruszenie w okresie oglądania filmu - banalnego melodramatu, celebrowanie wolnego dnia i tym podobne). Przedstawia również więźniów, którzy zdradzają innych, takich, którzy aby nie oszaleć, uwierzyli we swoją winę, i takich, którzy po zakończeniu wyroku pozostają z własnej woli w obozie. Grudziński nie osądza. Twierdzi, iż nie można sądzić ludzi z "innego świata" stosując normy etyki obowiązującej poza drutami obozu. Odmówi jednak zrozumienia współwięźniowi, który po latach, dręczony wyrzutami sumienia (spowodował śmierć 4 towarzyszy niedoli), przyjdzie do niego po jedno wyraz: rozumiem. W normalnym świecie nie można gdyż zrozumieć zasad tamtego - nieludzkiego. Wspomnienia z domu umarłych Dostojewskiego pojawiają się w tekście również jako podręcznik pozwalająca jednej z bohaterek przetrwać obóz. Dzięki niej zrozumie, iż jej los nie jest wyjątkowy - stała się jedną z ofiar mechanizmu istniejącego w Rosji jeszcze w czasach carskich. I. ś. jest przejmującą analizą mechanizmu totalitarnego. Pokazując jednak różne ludzkie postawy, pozwala zachować wiarę w moralną siłę człowieka

Co to jest Zapiski sowieckie\. Inny świat w Słownik definicji I .