jasiński jakub co to znaczy

Co oznacza Jasiński Jakub? Co to jest: pisarz i żołnierz, najwybitniejszy przedstawiciel pol

Co znaczy Jasiński jakub

Definicja JASIŃSKI JAKUB: pisarz i żołnierz, najwybitniejszy przedstawiciel pol. literaturze jakobińskiej. Po ukończeniu Szkoły Rycerskiej (1780) pełnił w niej funkcje oficerskie. W trakcie Sejmu Wielkiego organizował Korpus Inżynierów W. Ks. Litewskiego. Został mianowany jego komendantem. Za męstwo w kampanii 1792 r. odznaczony poprzez Stanisława Augusta krzyżem Virtuti Militari. W r. 1793 należał w Wilnie do sprzysiężenia przygotowującego stworzenie. W okresie insurekcji - jako jej dowódca na Litwie (w stopniu generała) - reprezentował radykalne poglądy; wcielał je w życie organizując oddziały kosynierów, stosując terror (kazał powiesić targowiczan). Odwołany z dowództwa poprzez T. Kościuszkę, wziął udział w obronie Warszawy. Poległ na szańcach Pragi. Epoka romant. otoczyła go legendą żołnierza-bohatera. Pozostawił około 40 różnych tekstów. Pierwszą ich grupę stanowią proste, lecz eleganckie piosenki w stylu sentymentalnym (na przykład Jaś i Zosia - inc. "Chciało się Zosi jagódek") i wiersze zawierające horacjańską refleksję nad życiem, pochwałę postępu i cywilizacji. Druga ekipa to utwory o charakterze libertyńskim: Do Stefana Batorego - atak na instytucję Kościoła, Do świętoszka - obrona tolerancji rel. i głoszenie hasła równości ludzi wobec natury, i Do Boga - manifest deizmu. Następną ekipą są erotyki utrzymane w konwencji klasycyst. i rokokowej i melancholijne liryki osobiste. J. był również autorem bajek, pisanych pod wpływem I. Krasickiego, i poematu heroikomicznego Sprzeczki, ośmieszającego życie kleru. Najciekawsze w utworze są dygresje, gdzie autor kpi z klasycyst. literaturze i wygłasza pochwałę sztuki naturalnej, bez reguł i regulaminów. Całość organizuje osoba narratora, prezentującego swój pkt. widzenia, zwracającego się wprost do czytelnika. Sprzeczki rozpoczęły w lit. pol. dzieje gat., którego pełną realizacją jest Beniowski J. Słowackiego. Twórczość J. kończą 3 utwory polit. Wiersz w okresie obchodzonej żałoby poprzez dwór polski po Ludwiku XVI krążył po Warszawie w momencie targowicy. Pisarz zwracał się w nim do Polaków z gniewnym apelem, aby zamiast obchodzić żałobę, zareagowali na dramatyczną sytuację ojczyzny. Głosił równość wszystkich wobec prawa, przypominał winy Ludwika XVI wobec własnego narodu. Ten jakobiński tekst kończy się wyrażeniem nadziei, iż ścięcie króla będzie przestrogą dla innych władców (jeżeli nie, to "niech zginą króle, a świat będzie wolny"). Wymowa utworu tak oburzyła Stanisława Augusta, iż wyznaczył 1000 dukatów nagrody za ujawnienie autora. Wiersz Do egzulantów polskich. O stałości (1793) jest odezwą do zbiegłych na emigrację przywódców konspiracji przedpowstaniowej. J. nakreślił wizję świata wolności, równości i braterstwa, złożył hołd rewol. Francji, wskazał na konieczność udziału ludu w stworzeniu, przedstawił obraz dawnej potęgi i obecnego upadku państwie, wyraził wiarę w siłę narodu i w zwycięstwo. Za życia poety opublikowano tylko Do egzulantów polskich, pozostałe wiersze krążyły w odpisach. Jedyne do dziś wyd. zbiorowe utworów J. - 1863 r

Co to jest Jasiński Jakub w Słownik definicji J .