bezpieka co to znaczy

Definicja BEZPIEKA w historii Polski: światowej w Polsce; początkowo z racji na brak ludzi funkcje

Definicja BEZPIEKA

Co to znaczy BEZPIEKA: potoczna nazwa aparatu bezpieczeństwa po II wojnie światowej w Polsce; początkowo z racji na brak ludzi funkcje represyjne na ziemiach polskich kontrolowanych poprzez PKWN sprawowało NKWD, które także przeszkoliło w Kujbyszewie pierwszych oficerów wywodzących się z grona polskich komunistów; całość aparatu bezpieczeństwa podporządkowana była kolejno: szefowi resortu bezpieczeństwa publicznego PKWN, ministrowi bezpieczeństwa publicznego, a później ministrowi spraw wewnętrznych; równocześnie nad resortem sprawowali nadzór wyznaczeni członkowie Biura Politycznego PZPR; w l. 1944-1956 była odpowiedzialna za represje wobec opozycji politycznej ( podziemie niepodległościowe w Polsce) i wszystkich tak zwany przeciwników władzy komunistycznej i za masową inwigilację przez rozbudowaną sieć informatorów (ponad 70 tys. osób) i tworzoną agenturę; w okresie wojny domowej prócz pionu operacyjnego dysponowano około 30 tys. żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego podporządkowanego kierownikowi resortu; ponurą sławę uzyskały szczególnie terenowe Urzędy Bezpieczeństwa (UB) i: departament III (walka z podziemiem) i departament X (prowokacje w ruchu robotniczym); do najgłośniejszych akcji aparatu bezpieczeństwa w tym okresie należały: walka z nielegalną i legalną opozycją polityczną (aresztowania sięgały w 1946 ponad 60 tys. osób), Akcja "Wisła", czystka w korpusie oficerskim WP ( Kluczowy Zarząd Informacji WP), aresztowania działaczy ruchu robotniczego (w 1951 W. Gomułki), akcje represyjne w czasie kolektywizacji, represje wobec Kościoła katolickiego (aresztowanie w 1953 prymasa S. Wyszyńskiego); w okresie polskiego października zlikwidowano Komitet Bezpieczeństwa Publicznego, a Służbę Bezpieczeństwa wcielono do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych; mimo formalnego ograniczenia liczby etatowych funkcjonariuszy i sieci informatorów, w dalszym ciągu zajmowano się inwigilacją przeciwników politycznych, a aktywność służby bezpieczeństwa wzrastała w czasie kryzysów politycznych w 1966, 1968, 1970 i 1980 ( PZPR); ostatnią największą akcją przygotowaną wraz z wojskiem było wprowadzenie stanu wojennego w 1981, a szczególnie mechanizm internowania około 5 tys. działaczy NSZZ Solidarność; najgłośniejszym wydarzeniem tego okresu było zamordowanie poprzez oficerów departamentu IV pod dowództwem G. Piotrowskiego księdza J. Popiełuszki w 1984; Służbę Bezpieczeństwa Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zlikwidowano 6 IV 1990 zastępując ją Urzędem Ochrony Państwa; kierownik Resortu Bezpieczeństwa Publicznego PKWN: S. Radkiewicz (1944); Minister Bezpieczeństwa Publicznego: S. Radkiewicz (1944-1954); przewodniczący Komitetu ds. Bezpieczeństwa Publicznego przy Radzie Ministrów: W. Dworakowski (1954-1956), E. Pszczółkowski (1956); ministrowie spraw wewnętrznych: W. Michna (1954-1964), M. Moczar (1964-1968); K. Świtała (1968-1971); F. Szlachcic (1971), W. Ociepka (1971-1973), S. Kowalczyk (1973-1980), M. Milewski (1980-1981), C. Kiszczak (1981-1990), K. Kozłowski (1990).

Czym jest Bezpieka znaczenie w Słownik definicji B .