szarzyński mikołaj co to znaczy

Co oznacza Mikołaj Szarzyński Sęp? Co to jest: pisarz trzeciego pokolenia renes., prekursor baroku

Co znaczy Sęp szarzyński mikołaj

Definicja SĘP SZARZYŃSKI MIKOŁAJ: pisarz trzeciego pokolenia renes., prekursor baroku w Polsce, zaliczany do grona poetów metafizycznych ( Cz. Hernas). Dojrzewał intelektualnie w okresie, gdy do głosu doszło poczucie niewystarczalności prawd renes. O życiu S. Sz. wiadomo mało. Urodził się w Zimnej Wodzie albo Rudnie pod Lwowem. W 1565 r. zapisał się na uniw. w Wittenberdze, później w Lipsku - może to świadczyć, iż w młodości był protestantem albo zwolennikiem reformacji (nie wiadomo, jak daleko sięgały te związki). Za życia nie drukował swoich utworów - nie był rozumiany poprzez epokę. Ceniło go wąskie grono przyjaciół. Za ich namową Jakub S. Sz. zebrał rozproszone utwory brata i w 1601 r. wydał je w tomiku Rytmy abo wiersze polskie (bez wierszy przejętych po śmierci poety poprzez S. Strzechowskiego - te zaginęły). Rytmy przeszły bez echa. Zwrócono na nie uwagę dopiero w XIX w., a doceniono - w XX. Tomik zawierał 6 sonetów, 6 parafraz psalmów Dawida, 9 pieśni i powyżej 20 drobnych utworów pisanych po pol. i z łaciny (epitafia, epigramaty, fraszki). Przenika je atmosfera żarliwej religijności, prowadzącej człowieka ku ciągłej walce, dokonywaniu ostatecznych wyborów, odrzucającej spokój (najprawdopodobniej sukces kryzysu ideowego związanego z powrotem do katolicyzmu). W wizji poety świat jest w ciągłym chaotycznym ruchu, gwałtownym pędzie, obejmującym także ludzką duszę. S. Sz. wie, iż nie istnieje sposobność całkowitej izolacji od pokus życia - człowiek żyje pomiędzy sprzecznościami (dusza - ciało, zbawienie - doczesność, światłość - ciemność). Tworzy więc heroiczną i zarazem tragiczną koncepcję ludzkiego losu: człowiek samotnie toczy bezustanną walkę o zbawienie (znajduje oparcie w wierze, lecz Bóg nie ułatwia mu wyborów), odrzuca pozorne, społecznie zaakceptowane prawdy w imię rzeczywistych wartości (O wojnie naszej...). Polemizując z renes. stoicyzmem, odnajduje pisarz inspiracje w dorobku mistyków hiszp. Pewnikiem jest dla niego metafizyczny cel istnienia. Obsesyjnie powraca w Rytmach motyw przemijania (na przykład O nietrwałej miłości rzeczy świata tego) i śmierci. Rozpoczynający tom Napis na statuę abo na obraz śmierci jest komentarzem do odziedziczonego po średniowieczu wyobrażenia śmierci z kosą. S. Sz. obce są skojarzenia obrazowe - śmierć to dla niego przejście z aktywności w stan bezruchu, a również problem moralny wynikający z przerwania życia istoty niepowtarzalnej. Swą filozofię przeniósł pisarz na rozważania o historii i narodzie. Jego zdaniem Polacy mają do spełnienia misję na kresach wsch. (pieśń do Stefana Batorego). Na tym terenie umieścił akcję 2 utworów epickich: Pieśń o Strusie, który zabit na Rastawicy od Tatarów i Pieśń o Frydruszu, który pod Sokalem zabit od Tatarów. W tej ostatniej podejmuje problem odpowiedzialności człowieka za swoje gesty. Kreuje obraz heroicznej śmierci, który staje się punktem wyjścia do rozważań o jej przydatności dla ojczyzny. Materią wierszy S. Sz. jest wewn. dyskurs albo medytacja. pisarz pisze stylem nastawionym na wieloznaczność, charakteryzującym się przewagą pojęć abstrakcyjnych nad konkretnymi. Chaos świata i niepokój człowieka są wyrażone poprzez przewagę czasowników nad innymi częściami mowy, nagromadzenie oksymoronów, inwersji, instrumentacji głoskowych i przerzutni, ciągłe zaskakiwanie konceptem. Rysując egzystencjalny dramat człowieka, S. Sz. zaczyna dzieje literaturze intelektualnej

Co to jest Mikołaj Szarzyński Sęp w Słownik definicji S .