słonimski antoni pseud co to znaczy

Co oznacza Pro-rok\. Słonimski Antoni, pseud? Co to jest: pisarz, prozaik, dziennikarz i satyryk

Co znaczy Słonimski antoni, pseud. Pro-rok

Definicja SŁONIMSKI ANTONI, PSEUD. PRO-ROK: pisarz, prozaik, dziennikarz i satyryk. Współtwórca ekipy poet. Skamander, współzałożyciel kabaretu lit. "Pod Pikadorem", recenzent teatr. "informacje Literackich" (1924-39), dziennikarz "Cyrulika Warszawskiego", autor cyklu felietonów Kronika tygodniowa (od 1927). Lata II wojny światowej spędził w Paryżu i Londynie, gdzie redagował pismo "Nowa Polska" (1942-46). Kierownik sekcji literatury UNESCO (1946-48), dyrektor Instytutu Kultury Polskiej w Londynie, od 1951 w Warszawie, od 1971 stały współpracownik "Tygodnika Powszechnego". Prezentował wierność humanistycznym wartościom, bezkompromisowość i odwagę intelektualną, swoim autorytetem moralnym poparł między innymi list w kwestii Dziadów A. Mickiewicza (1968). Debiutował zbiorem Sonety (1918), inicjalna liryka S. pozostaje pod wpływem klasycyzmu i parnasizmu: Harmonia (1919) i Czarna wiosna (1919). Późniejsze wiersze nawiązują do literaturze romant., zwł. w zbiorach Godzina literaturze (1923), Droga na Wschód (1924), Z dalekiej podróży (1926), a również do głoszonej poprzez skamandrytów " literaturze codzienności" w t. Okno bez krat (1935), Alarm (Londyn 1940). Twórczość wojenną charakteryzuje nostalgia, hołd składany słowami wiersza ofiarom terroru hitlerowskiego i marzenia o sprawiedliwym świecie: Popiół i wiatr, 1942; Wiek klęski, 1945. Późniejsze wydania to między innymi Nowe wiersze (1959), Rozmowa z gwiazdą (1961), 138 wierszy (1973). Publicystykę S. cechuje talent polemiczny, humor i dowcip graniczący z szyderstwem. W felietonach występował przeciw nietolerancji, ksenofobii i klerykalizmowi. Felietony i recenzje ukazały się w tomach między innymi Moja podróż do Rosji (1932), Heretyk na ambonie (1934), Kroniki tygodniowe (1956), Artykuły pierwszej potrzeby (1959), Gwałt na Melpomenie (1959), Załatwione odmownie (1964). Majątek sceniczny to dramat wierszem Wieża Babel (1927) i komedie Murzyn warszawski (1928) i Rodzina (1933). Powieści wyrosłe z tradycji prozy fantastycznonaukowej H. G. Wellsa to katastroficzna wizja zagłady świata opisana w pozycjach: Torpeda czasu (1924) i Dwa końce świata (1937). S. jest także autorem lir.-satyr. opowiadań Jawa i mrzonka (1966), tekstów słynnych szopek polit., również kalamburów i parodii w wyborze (wspólnie z J. Tuwimem) W oparach absurdu (1958). Wspomnienia warszawskie i Alfabet wspomnień (1975) to pełne humoru i sentymentu pozycje opisujące korzenie rodzinne i lit. na tle panoramy dawnej Warszawy

Co to jest Pro-rok\. Słonimski Antoni, pseud w Słownik definicji S .