sejm walny co to znaczy

Definicja SEJM WALNY w historii Polski: tak zwany trzech stanów sejmujących: króla, senatu i izby

Definicja SEJM WALNY

Co to znaczy SEJM WALNY: powstał w 1493 za panowania Jana Olbrachta; Składał się z tak zwany trzech stanów sejmujących: króla, senatu i izby poselskiej; początkowo zbierał się nieregularnie, później władca był zobowiązany zwoływać raz na dwa lata 6-tygodniowe sejmy zwyczajne (ordynaryjne), co przyjęto jako zasadę w 1573 w artykułach henrykowskich; w przypadku nagłej konieczności zwoływano 2-tygodniowe sejmy nadzwyczajne (ekstraordynaryjne); miejscem obrad był początkowo Piotrków, a po unii lubelskiej Warszawa i Grodno ( sejmy koronacyjne odbywały się w Krakowie); senat wywodzący się z porady królewskiej od panowania Zygmunta I Starego liczył ok. 140 dożywotnich senatorów i składał się z: arcybiskupów i biskupów katolickich, wojewodów, kasztelanów i ministrów; izba poselska składała się z wybieranych na sejmikach przedsejmowych około 170 posłów; ustawy nazywano konstytucjami i uchwalano je przy zasadzie jednomyślności i zgodności trzech stanów sejmujących (do końca XVI w. w izbie poselskiej nie przestrzegano ściśle zasady jednomyślności, liberum veto, a w senacie decydowały głosy senatorów piastujących najwyższe godności i na podstawie ich wypowiedzi kanclerz formułował ostateczną tak zwany konkluzję), a do króla należało prawo moderowania konstytucji przed jej opublikowaniem; do kompetencji należało: stanowienie nowych praw, zwoływanie pospolitego ruszenia, od drugiej poł. XVI w. nobilitacje, wyrażanie opinii w kwestiach polityki zagranicznej, uchwały podatkowe i kontrola skarbu za pośrednictwem tak zwany senatorów-rezydentów.

Czym jest SEJM WALNY znaczenie w Słownik definicji S .