kampania wrześniowa 1939 co to znaczy

Definicja KAMPANIA WRZEŚNIOWA 1939 w historii Polski: niemieckiej, a od 17 IX ZSRR; wojska

Definicja KAMPANIA WRZEŚNIOWA 1939

Co to znaczy KAMPANIA WRZEŚNIOWA 1939: wojna obronna toczona 1 IX - 6 X 1939 przeciw agresji niemieckiej, a od 17 IX ZSRR; wojska niemieckie zaatakowały Polskę (plan "Fall Weiss") bez wypowiedzenia wojny, nad ranem 1 IX ( Westerplatte) i w tak zwany bitwie granicznej (1-3 IX) przerwały front armii polskich dowodzonych poprzez Naczelnego Wodza marszałka E. Śmigłego-Rydza, zgrupowanych linearnie wzdłuż granicy; Niemcy realizowali koncepcje wojny błyskawicznej tak zwany blitzkriegu i ich przewaga widoczna była przede wszystkim w broni pancernej i lotnictwie - wojsko polskie liczyło 1 mln żołnierzy, 4,3 tys. dział i moździerzy, około 880 czołgów i samochodów pancernych i 400 samolotów bojowych; wojska polskie zgrupowane były w armie i samodzielne ekipy operacyjne: 1. Armia Modlin: broniła północnego Mazowsza, Warszawy i Modlina, później jej część linii Bugu (dowódca E. Przedrzymirski-Krukowicz); 2. Armia Pomorze: broniła Pomorza, a później wzięła udział w bitwie nad Bzurą (dowódca W. Bortnowski); 3. Armia Poznań: broniła Wielkopolski, a później była kluczową częścią wojsk polskich w bitwie nad Bzurą (dowódca T. Kutrzeba); 4. Armia Łódź: broniła linii Warty, a później część wzięła udział w obronie Modlina (dowódca J. Rómmel, a po opuszczeniu poprzez niego armii W. Thommée); 5. Armia Kraków: broniła granicy południowej od Czorsztyna do Częstochowy, a później wzięła udział w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim (dowódca A. Szylling); 6. Armia Karpaty: osłaniała pozostałą część granicy południowej, później przebijała się do Przemyśla i Lwowa (dowódca K. Fabrycy); 7. Armia Lublin: stworzona w trakcie kampanii do obrony linii Wisły, uczestniczyła w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim, a jej część w obronie Lwowa (dowódca T. Piskor); 8. Armia Warszawa: stworzona została już w momencie kampanii do obrony Warszawy (dowódca J. Rómmel); 9. Armia Prusy: armia odwodowa, nie zdołała się do końca skoncentrować, jej oddziały walczyły w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego, Piotrkowa Trybunalskiego i na linii Wisły (dowódca S. Dąb-Biernacki); 10. Samodzielna Ekipa Operacyjna Narew: broniła północnej granicy Polski obok Suwałk (dowódca C. Młot-Fijałkowski); 11. Ekipa Operacyjna Śląsk: broniła Górnego Śląska, później uczestniczyła w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim (dowódca J. Jagmin-Sadowski); 12. Ekipa Operacyjna Polesie: utworzona w końcowym etapie wojny obronnej, stoczyła ostatnią bitwę kampanii pod Kockiem (dowódca F. Kleeberg); wojsko niemieckie: 1,6 mln żołnierzy, około 10 tys. dział i moździerzy, ponad 2,7 tys. czołgów i 1,3 tys. samolotów bojowych; dowództwo polskie nie skoncentrowało sił w głębi państwie, obawiało się gdyż, iż Hitler po zajęciu bez walki Pomorza, Wielkopolski i Górnego Śląska narzuci kompromisowy pokój; celem polskiej obrony (plan "Zachód") było "nie dać się rozbić" i zachować jak największe terytorium i siłę żywą do czasu rozpoczęcia ofensywy sojuszników na Zachodzie; do 9 IX zdołano utrzymać kluczową linię obrony na zachód od Wisły, a ponadto Armia "Poznań" i Armia "Pomorze" rozpoczęły nad Bzurą kontruderzenie w bok niemieckiej 8 Armii podchodzącej pod Warszawę; Polakom powiodło się na okres przejąć inicjatywę strategiczną (9-12 IX) na najważniejszym kierunku operacyjnym i zahamować tempo niemieckiej ofensywy; jednak ofensywa sojuszników, pomimo wypowiedzenia Niemcom 3 IX wojny poprzez Ogromną Brytanię i Francję, nie ruszyła ("dziwna wojna"); w tej sytuacji armie polskie uległy zmasowanej przewadze niemieckiej w drugiej fazie bitwy nad Bzurą (12-20 IX) i w bitwach pod Tomaszowem Lubelskim (19-27 IX) i musiały kapitulować, w tym po długotrwałej obronie: Warszawa (27 IX), Modlin (29 IX) i Hel (2 X); tragiczną sytuację pogłębiała agresja sowiecka, której armia polska już nie była w stanie powstrzymać (Grodno 20-21 IX, walki Korpusu Ochrony Pogranicza); w tej sytuacji naczelne władze państwowe ewakuowały się 17 IX do Rumunii traktując to jako faza w drodze do Francji, do czego jednak nie doszło, gdyż wbrew oczekiwaniom zostały tam internowane; ostatnie bitwy stoczyły: Samodzielna Ekipa Operacyjna "Polesie" (gen. F. Kleeberg) z Niemcami pod Kockiem (2-5 X) i ekipa KOP (gen. W. Orlik-Rückemann) z Armią Czerwoną pod Szackiem (29-30 IX) i Wytycznem (1 X); w kampanii poległo około 70 tys. żołnierzy polskich, 800 tys. dostało się do niewoli, Niemcy stracili w zabitych 16 tys., a Armia Czerwona około 2,5 tys.; obaj agresorzy dopuścili się licznych zbrodni wobec ludności cywilnej.

Czym jest KAMPANIA WRZEŚNIOWA 1939 znaczenie w Słownik definicji K .