herling grudziński gustaw co to znaczy

Co oznacza Gustaw Grudziński Herling? Co to jest: prozaik, eseista. Studiował polonistykę na UW

Co znaczy Herling-grudziński gustaw

Definicja HERLING-GRUDZIŃSKI GUSTAW: prozaik, eseista. Studiował polonistykę na UW, już wtedy zajmując się krytyką lit. - w czasopismach (między innymi w "Ateneum") publikował szkice o pisarzach. Po IX 1939 r. współtwórca Polskiej Ludowej Akcji Niepodległościowej (PLAN) - jednej z pierwszych konspiracyjnych organizacji w Warszawie. Pod koniec 1939 r. podjął próbę przedostania się na Zachód poprzez teren okupacji ros. Zatrzymany na granicy pol.-litew., aresztowany poprzez NKWD, został pod zarzutem szpiegostwa uwięziony (więzienie w Grodnie, Witebsku, Leningradzie i Wołogdzie), a następnie skazany na 5-letni pobyt w obozie pracy. Trafił do Jarcewa nad Morzem Białym (koło Archangielska). W XI 1941 r. zaczął głodówkę protestacyjną na skutek przetrzymywania go w obozie wbrew porozumieniu Stalin-Sikorski, omal nie przypłacając jej życiem. Zwolniony 20 I 1942, po 2 miesiącach wędrówki dotarł do Ługowoje, gdzie został wcielony do armii Andersa, z którą przedostał się do Persji, później Iraku i Palestyny. W Jerozolimie spotkał ((między innymi W. Broniewskiego - poświęcił mu esej Powrót Cezarego Baryki. W 1943 r. wspólnie z armią znalazł się we Włoszech, brał udział w bitwie pod Monte Cassino, odznaczony krzyżem Virtuti Militari. W 1945 r. zamieszkał w Rzymie, został kierownikiem lit. "Orła Białego". Pod koniec 1946 r. wspólnie z J. Giedroyciem i J. Czapskim utworzył wydawnictwo Instytut Literacki i miesięcznik "Kultura". Po przeniesieniu Instytutu do Paryża wyjechał do Anglii, zamieszkał w Londynie, współprac. z "Wiadomościami" M. Grydzewskiego. W tym piśmie rozpoczął drukować Martwych za życia (w wyd. książkowym Inny świat). Po śmierci żony przeniósł się do Monachium - poprzez 3 lata kierował działem kult. Radia "Wolna Europa". W 1955 r. przeniósł się do Włoch, ożenił ponownie i zamieszkał na stałe w Neapolu. Znowu nawiązał współpracę z "Kulturą". W Polsce wydawany po 1980 r. Lekarz h.c. Uniw. im. A. Mickiewicza w Poznaniu, zaznaczony nagrodami "Odry" (1994) i Premio Vittorini (1996). Debiutował zbiorem szkiców lit. Żywi i umarli (1945). Interesują go gł. lit., moralność, historia i polityka. Jako krytyk lit. zajmuje się w pierwszej kolejności lit. pol. i ros. Tej ostatniej poświęcił zestaw esejów Upiory rewolucji (1963), ze szczególną uwagą badając, jak się opierała zniewoleniu. Pisał (((między innymi o takich twórcach, jak I. Babel, M. Bułhakow, O. Mandelsztam, B. Pasternak, A. Sołżenicyn. Głównymi dla niego poetami są F. Dostojewski, A. Camus, F. Kafka, Stendhal. Debiutem fabularnym były Skrzydła ołtarza (1960) - podręcznik zawierająca 2 opowiadania: Wieżę i Pieta dell'Isola. Bohaterami utworów fabularnych H.-G. są ludzie cierpiący, napiętnowani poprzez los, pozbawieni nadziei. Poeta prowadzi narrację w 1. osobie, chętnie tworzy nastrój tajemnicy, niedopowiedzenia. Największy rozgłos zdobył Inny świat (1949-51) - jeden z pierwszych tekstów o ros. łagrach, wydany na Zachodzie. Wnikliwym osobistym komentarzem do współczesności jest publikowany od 1971 r. Dziennik pisany nocą

Co to jest Gustaw Grudziński Herling w Słownik definicji H .