ferdydurke co to znaczy

Co oznacza Ferdydurke? Co to jest: powieść W. Gombrowicza, podejmująca w groteskowej formie

Co znaczy Ferdydurke

Definicja FERDYDURKE: powieść W. Gombrowicza, podejmująca w groteskowej formie rozważania nad egzystencją człowieka w świecie zdominowanym poprzez stereotyp. Na 3 modelowych przykładach (szkoła, nowoczesna rodzina, dworek ziemiański) dowodzi, iż ludzie działają i mówią zawsze w określonej formie (symbole: pupa, gęba, łydka) narzuconej im poprzez otoczenie i będącej największym zagrożeniem dla indywidualności. Bohaterzy powieści podzielone są na sprawnie funkcjonujących w świecie schematu (na przykład arcybelfer Pimko, Syfon, kraj Huleccy) i buntowników (((na przykład Miętus i Józio), próbujących walczyć o własną autentyczność poprzez rozbijanie istniejących form. Bunt prowadzi jednak tylko do chwilowego zamieszania - człowiek zawsze przechodzi z jednej formy w inną. Odwrotnością formy jest chaos, stan rozproszenia, a więc niemożliwej do przyjęcia niepewności, kim się jest faktycznie (Józio policzkuje sobowtóra). Jedynym wyjściem dla człowieka jest nabranie dystansu do własnej egzystencji poprzez osiągnięcie samoświadomości ("uprzytomnić sobie swoją sztuczność i ją wyrazić"), niezaakceptowanie istniejącego układu świata. Pewną szansę widzi Gombrowicz w niedojrzałości; dojrzałość gdyż to brak życiowej energii, zgoda na rzeczywistość pozoru i fałszu. Uzupełnieniem gł. wątku (losów 30-letniego Józia "zdrobnionego", tzn. wtłoczonego w niedojrzałość poprzez Pimkę) jest przeplatająca się z nim nowela Filidor dzieckiem podszyty, gdzie toczą spór Mistrz Syntezy i Mistrz Analizy. Obaj stanowią niezbędne przedmioty symetrycznego układu, gdzie walki i zwycięstwa są tylko pozorne. Antagoniści uwolnią się, gdy zobaczą w sporze tylko zabawę i zaczną działania asymetryczne. Nowela kończy się słowami Filidora: "Wszystko podszyte jest dzieckiem". Gombrowicz toczy grę z czytelnikiem, rozpoczyna utwór prowokacyjnym tytułem ("Brak sensu jest jego sensem"), a kończy rymowanką odbierającą powagę rozważaniom. Parodiuje utarte schematy i konwencje zarówno w konstrukcji fabuły (pojedynek, porwanie, lekcja jęz. pol., znak. znaczenia pupy, gęby i łydki), jak i języka (((((na przykład sposób mówienia uczniów). Styl powieści jest "widoczny" (redundacje, dziwaczne neologizmy, łączenie powagi i żartu, namaszczenia i wygłupu). Narrator F. to zarazem bohater i autor (liczne komentarze autotematyczne). Nie analizuje i nie ocenia świata; problematyzuje go: przedstawia 3 epizody dowodzące słuszności przyjętej tezy, niepołączone na zasadzie wynikania. F. nie mieści się w żadnym kierunku lit. 20-lecia międzywojennego; zajmuje szczególne miejsce w prozie l. 30

Co to jest Ferdydurke w Słownik definicji F .