kontrreformacja co to znaczy

Co oznacza kontrreformacja? Co to jest: ruch przeciwstawiający się reformacji i zmierzający do

Co znaczy Kontrreformacja

Definicja KONTRREFORMACJA: ruch przeciwstawiający się reformacji i zmierzający do odnowy Kościoła katol. Zapoczątkowana uchwałami soboru w Trydencie (1545-63) określającymi, co należy uznać za katolickie w życiu rel. i teologii, i ustalającymi reguły sztuki (zwł. sakralnej). K. nawiązała do średniowiecza jako epoki wzorów chrześc., domagała się wierności Pismu św. Pod jej wpływem ukształtował się barok jako styl w kulturze europ. Przed sztuką postawiła zadania agitacyjne: utwierdzenie ludzi w wierze (sceny rel. należało przedstawiać wedle kanonicznymi przekazami). Z powodu k. przyniosła nasilenie nietolerancji, intensyfikację działań Św. Inkwizycji i cenzury: indeksy ksiąg zakazanych. Kontrolowano działalność drukarń i księgarń. Za głoszenie nieprawomyślnych poglądów wytoczono mechanizm Galileuszowi (wyrzekł się głoszonych prawd), spalono na stosie G. Bruna. Szermierzem k. stał się zakon jezuitów, w którego rękach znalazły się między innymi szkoły. W 1577 r. sejm pol. przyjął uchwały trydenckie. W 1564 S. Hozjusz - znakomity humanista - sprowadził do Braniewa pierwszą grupę jezuitów - wkrótce stali się główną siłą reformującą katolicyzmu pol. W 1658 r. sejm uchwalił nakaz nawrócenia się arian pod groźbą banicji. K. stała się ważnym składnikiem sarmatyzmu

Co to jest kontrreformacja w Słownik definicji K .